«Եթե տարվա վերջում կարողանամ ասել, որ տեսել եմ 10 իսկապես լավ ֆիլմ, նշանակում է՝ տարին հաջողված է». Քվենտին Տարանտինոյի կյանքի կանոնները

«Եթե տարվա վերջում կարողանամ ասել, որ տեսել եմ 10 իսկապես լավ ֆիլմ, նշանակում է՝ տարին հաջողված է». Քվենտին Տարանտինոյի կյանքի կանոնները
Քվենտին Տարանտինոն ամերիկյան կինոռեժիսոր, սցենարիստ, կինոօպերատոր, պրոդյուսեր և դերասան է։ Տարանտինոն կինեմատոգրաֆում պոստմոդեռնիզմի վառ ներկայացուցիչներից մեկն է։ Նրա ֆիլմերն առանձնանում են բռնության էսթետիկ ներկայացմամբ, յուրահատուկ սև հումորով և երկար երկխոսություններով: Տարանտինոն համաշխարհային ճանաչում ստացավ «Քրեական ընթերցվածք» (1994) ֆիլմով, որը նրան բերեց Կաննի կինոփառատոնի «Ոսկե արմավենի», ինչպես նաև «Օսկար» [6] և «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակներ՝ լավագույն սցենարի համար։ Նրա լավագույն աշխատանքներից են՝ «Կատաղած շները» (1992), «Ջեքի Բրաուն» (1997), «Սպանել Բիլին» (երկու մասով, 2003-2004), «Մահվան ապացույց» (2007), «Անփառունակ սրիկաները» (2009) և «Ջանգո ազատագրվածը» (2012)։ Վերջին ֆիլմի սցենարի համար նույնպես արժանացել է «Օսկար» և «Ոսկե Գլոբուս» մրցանակների։
1. Ես քարշ չեմ գալիս բիլյարդանոցներով, ես պոկեր չեմ խաղում, ես չեմ հաճախում մարզական մրցույթների: Ինձ համար նույնիսկ հեռուստացույցով սպորտ նայելը տանջանք է: Ես կարող եմ գնալ «Լոս Անջելես Դոգերսի» (բեյսբոլ) խաղին, որովհետև այնտեղ խաղն այդքան կարևոր չէ, որքան գարեջուրը և շրջապատի մարդիկ: Ինչը ես չեմ կարող հասկանալ, ապա դա այն է, որ միջին ամերիկացին չի կարող 3 ժամ նստել կինոյում, բայց կարող է 4 ժամ նայել ապուշ, ձանձրալի ֆուտբոլային խաղը:
2. Կկրակեն վինչեսթերով ինչ-որ մեկին և կտանեն գլխի կեսը՝ դա ինձ ընդհանրապես չի հուզում: Ես ընդունում եմ դա՝ որպես հետաքրքիր հատուկ էֆեկտ: Ինձ իսկապես հուզում են սովորական մարդկային պատմությունները:
3. Ես զենք չունեմ: Ես դեմ չէի լինի, եթե արգելեին զենքի կրումը: Փողոցային բռնությունն Ամերիկայում սահմանն անցել է: Երբ գնում ես Եվրոպա, թվում է, թե փախել ես անընդհատ վտանգի զգացողությունից: Եվրոպայում նույնպես սպանում և բռնաբարում են, բայց համեմատած Ամերիկայի հետ՝ դա ուղղակի մանկապարտեզ է:
4. Կարող եք վերցնել իմ փառքի 30 տոկոսը, և ես ոչ մի կաթիլ չեմ նեղանա: Այնպես չէ, որ ես չեմ սիրում հայտնի լինել: Բայց 30 տոկոսով պակասը լրիվ բավարար է:
5. Ես չեմ հաճախել կինոդպրոց, ես հաճախել եմ կինո:
6. Ուզո՞ւմ եք իմանալ իմ ամենակեղտոտ կատակը. սև տղան մտնում է կադիլակների սրահ, նրան է մոտենում վաճառողը և հարցնում է. «Բարի օր, սըր: Մտածում եք Կադիլա՞կ գնել»: «Ես պատրաստվում եմ Կադիլակ գնել,- պատասխանում է նա,- իսկ մտածում եմ կանանց մասին»:
7. Ես չեմ զգում ոչ մի «սպիտակ մեղք» և չեմ վախենում ընկնել ռասայական հակասությունների մեջ: Ես այդ ամենից բարձր եմ: Ես երբեք չեմ անհանգստացել, թե ինչ կմտածեն իմ մասին, որովհետև անկեղծ մարդը միշտ կհասկանա անկեղծ մարդուն: Նորմալ մարդիկ միշտ ինձ կհասկանան: Իսկ այն մարդիկ, ովքեր իրենք լի են ատելությամբ, բաց կթողնեն ինձ վրա բոլոր շներին: Այլ խոսքերով, եթե դու պրոբլեմներ ունես իմ ֆիլմերի հետ, նշանակում է՝ դու ռասիստ ես:
8. Ես մի փոքր հպարտանում եմ նրանով, որ հասել եմ այն ամենին, ինչին հասել եմ՝ չստանալով նույնիսկ միջնակարգ կրթություն: Դա ինձ խելացի է դարձնում:
9. Վաղուց ես կինոյում չեմ տեսել այնպիսի բան, որն իսկապես կարող է վախեցնել: Այն, ինչ ինձ իսկապես վախեցնում է, դա առնետներն են:
10. Եթե տարվա վերջում ես կարողանամ ասել, որ տեսել եմ 10 իսկապես լավ ֆիլմ, նշանակում է՝ տարին հաջողված է:
11. Մեծ գաղափարները փչացնում են կինոն: Կինոյում ամենագլխավորը լավ կինո անելն է: Եվ եթե աշխատանքի ընթացքում քո գլխում գաղափար կծագի, դա գերազանց է: Իսկ դա չպետք է լինի մեծ գաղափար: Դա պետք է լինի փոքր գաղափար, որից ամեն մեկն ինչ-որ իրենն է՝ կտանի:
12. Մինչև հայտնի դառնալը ես դաժան տղա եմ եղել, որովհետև զգում էի, որ նույնքան լավն եմ, ինչպես և հիմա, բայց այդ մասին ոչ ոք չէր էլ կասկածում:

Comments